İnsanlığın Üç Serüveni


Hamd Allemleri Rabi,Meliki,ilahı yegabe Sahibi olan yüce Allahadır. Hiçbir canlı yok iken o vardı eveli ve sonu olmayan yüce Allaha Hamdi senalar olsun.

Allah cc öyle büyük yaratıcıki yedi kat senayı milyarlarca yıldızları gezegenleri büyük galaksileri yok dan var eden bütün canlıların yegane yaratıcısı yüce Allah dır. Dünyayı bizim için yaratan ve içerisinde bizim ihtiyaclarımısın hepsini yaratan yüce Allah biz insanları kendisine ibadet etsin diye yaratı. Dünya Hayatı bizim için sadece bir imtahan yeri dir. Sevgili Peygamberimiz Dünyada bir garip gibi ve ya bir yolcu gibi ol. Buyuruyor.

Dünya hayatı yalnızca bir oyun ve bir oyalanmadan başkası değildir. Korkup-sakınmakta olanlar için ahiret yurdu gerçekten daha hayırlıdır. Yine de akıl erdirmeyecek misiniz?(Enam.32)

Bu Dünya da kalıcı olmayan insan oğlu gerçekten garip bir yolcudur. Nitekim "Rabb'in, Adem oğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini almış ve; "Ben sizin Rabb'iniz değil miyim?" diye onları kendilerine şahit tutmuştu. (Onlar) "Evet, (buna) şahidiz dediler. Kıyamet günü "Biz bundan habersizdik!" demeyesiniz" (el-A'raf, 7/172) Ruhlar aleminden Allah tarafından yaratılan insan oğlu orda yüce Allah Ben kimim dedikleri zaman sen Bizim rabimizin diye Bütün insanlar Allaha söz verdiler. Sonra insanın yolculuk serüveni Başladı o Misakla start Almaya başladı insanın başlangıcı İnsan oğlu ruhlar aleminden Anna Rahmine girdi. Bütün insanlık Anne Rahminde belirli bir zaman yaşadı. O yaşamdan sonra insanın ikinci yolculuk serüveni başladı ordada yolculuğun sonu bittip Dünya hayatında gözlerini acmaya başladı farklı bir alanda farklı bir mekanda farklı bir imtihanla başladı.Dünyaya gelen insan oğlu burda beliirli bir zaman yaşadıkdan sonra insan burdada Hayat yolunda yürüp başka bir Aleme gidecek. Ve en son Öz vatanına kavuşuncaya kadar yolculuğa Devam edecek. İnsanın üç Hayatı üç ölümü üç Dirilişi Ruhlar Alemi,Anne Rahmi, ve Dünya Hayatı Dünya hayatından sonradan da son Durak son Hayat Ahirete insanın yolculuk serüveni tamamen bitmiş olacak Yolculuğun bittiş anı Dünya hayatında yaşamış olduğu Hayatın hesabını verme yeri.



              Öz vatanında ayrı Gurbet elerinde yaşayanlara garip denir Bizler Bu Dünyada gercekten garibiz. İnsanlığın ilk Atası ilk Babası Adem ve Havva annamız olan ilk insan Cennete yaşadılar, yediler içdiler gezdiler güldüler eğlendiler ve bütün Güzelliğiyle cennet hayatının bütün nimetlerini tatılar. Ve sonra şeytan tarafından Aldatıldılar ve sürgün olarak Dünya gezegenine indirildiler.Cennet Hayatına alışan Hz Adem ve Havva Bu Dünya cok dar ve sıkıcı geldi. Ağladılar gülmediler ve Dünya zindanına uyum sağlamakdan sorlandılar vatan Hasretiyle cennet özlemiyle yanıp tutuşup Ahiret Alemine göcüp Gittiler. Hz Adem ve Havvadan sonra günümüze kadar Milyarlarca yılar seneler gelip gecdi. Ve milyarlarlarca insan imtan yerini terk edip Ahiret öz vatanına göç ettiler. Ölümle Dünyayı terk ettiler. Kimi iman gemisine binerek Dünya Hayatından Ahiret Hayatına göcetti. Kimileride Batıl şirk gemizine binerek yolculuğa son verip Ahirete Göç etti. Allahu teala biz insanları Dünya ya Gönderdiğinde Bizi başı boş bırakmadı bize yaşamamız için ilahi bir nizam yoladı. İslam Dini gönderdi. İslam gemisi Her insan Doğdunda Gözlerini bu Dünyada acdığında islam fıtratı üzerinde üzerinde Doğar. Şu gecici Dünya Hayatında iki tane yol var biri Hak yol diğeride batıl şirk yolu.Biri iman gemisi Diyeride Batıl şirk küfür gemisi.Bir gemi insanı cennete götürür ken Diyeride Cehennemeye götürüyor. Evet Arkadaşlar Allah seni beni bütün insanlığı islam Dini üzerinde yarattı.



Doğuştan biz İman gemisine Bindik bu geminin Kaptanı sensin ölene dek iman gemisinde Bu gemide sana lazım olan bütün herşey yolunu doğru bulman için Doğru yoldan gitmen için bir (pusula) bir Harita gerekli. Allah onuda sana verdi oda kuranı kerimdi. Yolunu bulasın diye Hak yoldan sapmaman için ilahi birkitap bir pusula bir Harita artık Geminin kaptanı sensin istediğin yöne Doğru gide bilirsin.istersen Gemini kuranın Rehberiyle Hak Denizinde yüzerek engeli yoları aşarak Ölüm Meleği Allahın izniyle canını Alıp Ahirete götürene kadar Cennete Doğru ilerleye bilirsin. İstersende Dünyanın geci Metalarına süzlerine şana Şöhrete Dünya Malına şehvetine Dalıp Gemini yününü yününü Batıl yola gire bilirsin iki yol Hak ve Batıl yolu Bu yolda geminle yürüdüğünde gemi ilerler öyle bir ilerlerki Dünyanın süzüne Dalıp yolunu Tamamen kaybedip Batıl yoldan gide bilirsin. Bu yolda Hiç umadığın Aklının Hayalinde geçirmediğin bir Zaman da Allah tarafında Canını Almak için Azrail gelip seni O gemide Canını alıp Ahirete insanını yolculuğunun bittiği son yere Ahirete Götürecektir. Bu batıl yolun gittiği yer son Durak sa Cehennem yeridir. Bu yonu sonunda asla Son Pişmanlık fayda vermicektir. Ben şuan Gemimi Batıl limanında Hak limanına Hak yoluna cevirdim yönümü. Allahın bana Göndermiş olduğu İlahi kitab olan kuranı kerimin haritasıyla Gemimi Allahın Göztermiş olduğu yoldan Sapmadan gidiyorum. İnşallah sizde öyle yapıyorsunuzdur. Zaman zaman Dünya malına süzüne,şehvetine Daldık. Ve Batıl yola girdik. Allahın yardımıyla tekrar Gemimi Tevhitle imanla tamir edip islam Denizine girdik. İnşallah ölüm meleği Allahın izniyle gelip canımızı aldığı zaman Biz bu yolda oluruz. İnan bana Güzelim Dünya Hayatı sadece bir imtihan yeri sakın Dünyanın geçici Hayatına aldanma artık sen İman gemisine yön verirken Karanın Haritasından Haberdarsın Bu Hak yolunda Hedefine kitlenerek Git. Seni Allahın yolunda sapıtmak için en büyük Düşmanın şeytan olacaktır. Şeytan Daima batıl yolu sana süzlü gözterecekdir.Dünya malı,süsü,şehveti,sana cok Güzel gözterecekir. Daima Şeytan zehiri Balın içine katıpda verecektir. Sakın Aldanma Hak yoldan sapma bu yola başını koy sorluklarla, İmtihanlarla,karşılaşdığın da Ölümü Aklına getir. Sen ölceksin. Seni Diyer insanlara yaptıklarını yapacaklar sana bitane Kefen,bir Tabut,bir,Mezar verecekler.Ruhlar Alemi Anne Rahmi ve Dünya Topla üç ve sonra seni Beyaz bir kefene saracaklar bir tabuda koycaklar ve seni mezara koycaklar. O güzelim bakımlı süzlediğin cildini mezarda kurtlar solucanlar tarafında yiyilcek ve Bedenin cürüyüp gitcek.Dünyanın Gafletine Düşdüğünde bunu Asla unutma NLP. Kuralı Negatif Duyguları onca Pozitif Düşünceyle ata biliyırsun. Sende Bunu yap Neslihan Bu Dünyanın imtan yeri olduğunu asla unutma Görevimiz Burda Allahın Rızasını kazanmak Allah için yaşamak Allah için ölmek.

Ve sonra cennete girmek.

’’Onlar; altından ırmaklar akan Adn cennetleri onlarındır, orada altın bileziklerle süslenirler, hafif ipekten ve ağır işlenmiş atlastan yeşil elbiseler giyerler ve tahtlar üzerinde kurulup-dayanırlar. (Bu,) Ne güzel sevap ve ne güzel destek.’’( Kehf31)

İşde cennet bizi bekliyorarkadaşlar Burda yaşamak için Allahın rızasını kazanmamız lazım

Şuan 20 yaşındasınız mesela . Bir Düşünsenize insan ömrünün ortalama 50,60 sene olduğu bir Dünyada yaşıyorsunuz 50,60 yaşadınızı Düşünsenise ömrünün üçde birini yaşadın geriye sadece üçde ikisi kaldı kırk sene Allah aşkına bu kırk sene Dünyanın herşeyi sizin olsa nolcak Engüzel köşkler,evler,elbizeler,Dünyanın en yakışıklı erkeğiyle yada kadınıyla evli olsanız arabaların Hamamların,olsa nolcaki ondan sonra yaşicanız sadece mutlu olcağın sadece 50,60 sene bir hayat ömründe 20 sene bittini fars etsek geriye 40 sene kalıyor sadece kırk sene.sonra Ölüm meleği gelip O güzel vücudunuzu canını Alacak. Sakın Dünyanın Gecici Hayatına Aldanmayın islam Gemisiyle yönünü Hak yola cevirerek yürüyün Bu yolda imtihan edilceksiniz Hastalıklarla,eşle,malarla,mülklerle, sakın unalra Dalıp gercek vasifeni yapmamazlık yapmayın. Bu imtanları sakın unutmayın imtanalrı kazanmaya bakın SON PİŞMANLIK FAYDA VERMEZ.

 Mus'ab Ibn-i Ümeyr (r.a)

Ashab-ı kirâm'ın ileri gelenlerinden Künyesi Ebâ Muhammed'tir. Mekke'nin zengin ailelerinden olup, yakışıklı ve güzel giyinen bir gençti. Anne ve babası onun üzerine titrerdi. Özellikle, Mekke'nin en zenginlerinden sayılan annesi, oğluna güzel elbiseler giydirir ve güzel kokular sürerdi. Mekkeliler de onu hayranlıkla seyrederlerdi. Bir defasında Hz. Peygamber de onun hakkında şöyle buyurmuştu: 'Mekke'de Mus'ab b. Umeyr'den daha güzel giyinen, daha yakışıklı ve nimetler içinde yüzen başka bir genç görmedim' (İbn Sa'd, et-Tabakâtü'l-Kübrâ, Beyrut 1960, III, 116).

Mus'ab, Mekke'de o günün şartlarına göre zenginlik ve ihtişam içinde yaşarken, Hz. Peygamber(s.a.s)'in insanları İslâm'a davet ettiğini öğrendi. Fazla vakit kaybetmeden Hz. Peygamber'e giderek iman edip müslüman oldu. O sırada Mekkeliler, müslümanlara yoğun bir baskı uyguladığından, Hz. Mus'ab müslüman olduğunu ailesinden gizlemek zorunda kalmıştı. Ama o, Peygamberimizi gizlice ziyaret etmeyi de ihmal etmezdi. Ne var ki Osman b. Talha, Mus'ab'ın namaz kıldığını görüp durumu annesi ile akrabalarına bildirmişti. Bunun üzerine akrabaları yakalayıp hapsettiler. Mekke'nin bu nazlı ve zengin genci için artık çile dolu zor günler başlamıştı.

Habeşistan'a hicret eden ilk kafileye katılıncaya kadar hapiste tutulan Hz. Mus'ab, hicret imkanı çıkınca, dinini daha rahat bir şekilde yaşayabilmek için Habeşistan'a hicret etti. Habeşistan dönüşünde Hz. Mus'ab'ın durumu tamamen değişmiş ve bu nazlı delikanlının yerini, kalbi İslam ve imanla dopdolu iradesi güçlü kuvvetli, metin bir genç almıştı. Annesi ondaki bu kararlılık ve metaneti görünce, üzerindeki baskısını biraz hafifletmek zorunda kaldı.

Bu sırada Birinci Akabe Beyatı olmuş ve Medinelilerden bir grup İslâm'ı kabullenmişti. Kendilerine İslâm'ı anlatmak ve diğerlerine de tebliğ yapmak için Rasulullah'tan bir öğretici istediler. Hz. Peygamber de bu önemli görev için Hz. Mus'ab b. Umeyr'i görevlendirdi. Hz. Mus'ab onlara hem namaz kıldıracak, hem Kur'an öğretecek, hem de diğer insanlara İslâm'ı anlatacaktı ve yeni kimseleri İslâm'a davet edecekti.

Böylece Medine'ye ilk hicret eden sahabi Mus'ab b. Umeyr oluyordu. Medine'de ilk cuma namazını da Mus'ab b. Umeyr kıldırdığı kaynaklarda ifade edilir (İbn Sa'd, a.g.e., III, 118).

Bir yıl sonra Mekke'ye, hac mevsiminde yanında yetmiş kişi ile gelen Mus'ab b. Umeyr, Hz. Peygamber (s.a.s)'e İslâm'ın Medine'deki hızlı yayılışının müjdesini verirken şöyle demişti: 'İslâm'ın girmediği ve konuşulmadığı ev kalmadı.' Başta Hz. Peygamber olmak üzere bütün müslümanlar bu habere çok sevindiler. Oğlunun Mekke'ye döndüğünü haber alan annesi onu tekrar hapsetmek istedi. Ancak Mus'ab bütün bunlara karşı olgun bir müslüman tavrını takınarak imanında direndi ve annesini bundan vazgeçirdi. Onun annesini İslâm'a daveti bir sonuç vermediği gibi annesi de Mus'ab'ı yolundan döndürememişti.

Hz. Peygamber (s.a.s)'in yanında iki ay kadar kalan Mus'ab b. Umeyr, Hicretten on iki gün önce Medine'ye vardı. Hz. Peygamber (s.a.s) onu Sa'd b. Ebî Vakkas (r.a) ve Ebû Eyyûb el-Ensârî (r.a) ile kardeş ilan etmişti (İbn Sa'd a.g.e., III, 120).

Bedir savaşında muhacirlerin sancağı onun elindeydi. 'Rasûlullah'ın bayraktarı' olarak ün yapmıştı. Uhud savaşında da sancak yine onun elindeydi. Savaş esnasında müslümanların gerilediğini gören Mus'ab b. Umeyr, atını sağa sola doğru sürüyor ve yüksek sesle şu ayeti okuyordu: 'Muhammed ancak bir peygamberdir. Ondan önce birçok peygamberler gelip geçmiştir' (Alu İmrân, 3/144). Bu ayetin Uhud gününe kadar nazil olmadığı ve o gün giderildiği rivayeti, Hz. Mus'ab'ın Allah katındaki değerini ifade eder (İbn Sa'd, a.g.e., III,120,121). Uhud Gazvesinde İslâm ordusunun sancağını taşıyan Mus'ab b. Umeyr'in önce sağ kolu kesildi. Hemen sancağı sol eline alarak savaşa devam etti. Fakat ardından sol eli de kesildi. Bu defa vücuduyla sancağa sımsıkı sarıldı ve yukarıdaki ayeti okumaya devam etti. Sonunda müşriklerin bir mızrak darbesiyle şehid oldu. Sancağı hemen Suveybit b. Sa'd ve Ebû'r-Rûm b. Umeyr adlı sahabiler aldılar.

Hz. Mus'ab şehid olarak yerde yatarken, günün sonlarına doğru, Hz. Peygamber (s.a.s) Mus'ab'ı elinde sancakla gördü ve 'İleriye git ey Mus'ab!' diye emretti. Fakat o kişi geri dönerek 'Ben Mus'ab değilim' deyince Hz. Peygamber onun Mus'ab kılığında savaşan Allah'ın meleklerinden biri olduğunu anladı (İbn Sa'd, a.g.e., II, 121).

Uhud savaşında Ashab-ı kiram'ın ileri gelenlerinden birçok kimse şehid oldu. Hz. Mus'ab b. Umeyr de şehidler arasındaydı. Hz. Peygamber (s.a.s)'in ne kadar üzüntülü olduğu yüzünden okunuyordu. Mus'ab'ın mübarek na'şının başucunda oturarak, Uhud şehidleri hakkında nazil olduğu bildirilen şu ayeti okudu: 'Mü'minlerden öyle er kişiler vardır ki, Allah'a verdikleri sözde sadakat ettiler. Kimi adağını ödedi şehid oldu. Kimi de (şehid olmayı) bekliyor. Onlar verdikleri sözü asla değiştirmediler' (el-Ahzab 33/23). Sonra Hz. Peygamber diğer sahabilere, şehidlere yaklaşıp selam vermelerini söyledi ve verilen selamların şehidler tarafından alınacağını ifade etti (İbn Sa'd, a.g.e., III, 121).

Hz. Mus'ab şehid edildiğinde kırk yaşlarında idi. Bir zamanlar zenginlik ve refah içinde yaşayan bu değerli insanı kefenleyecek bir örtü dahi bulunamamıştı. Hz. Peygamber, yanına geldiğinde Mus'ab b. Umeyr eski bir hırkanın içinde saçları dağılmış, vücudu ise kılıç ve mızrak darbeleriyle parçalanmış bir durumda yatıyordu. Hz. Peygamber üzüntülü bir halde şunları söyledi: 'Seni Mekke'de gördüğümde, senden daha güzel giyinen, senden daha yakışıklı kimse yoktu. Şimdi ise, kefen olarak sarılmış hırkadan başın dışarıda kalıyor.' Sonra onun için de bir kabir açtılar ve o mübarek sahabiyi de Uhud şehidleri arasına defnettiler.

Allah yolunda canını feda eden bu aziz şehid sahabi için Ashab-ı Kiram'dan Habbab (r.a) şunları anlatıyor: 'Biz Hz. Peygamberle birlikte Medine'ye yalnız Allah rızası için hicret ettik. Artık mükâfatını Allah'tan bekleriz. Arkadaşlarımız arasında bu nimetlerden tatmadan âhirete gidenler vardır ki Mus'ab b. Umeyr bunlardan biridir. O Uhud günü şehid olmuştu da, kendisini saracak bir kefen dahi bulamamıştık. Yalnız şehidin bir kaftanını bulmuş ve bu aziz şehidi ona sarmaya çalışmıştık. Ancak başını örterken ayakları açılıyor, ayaklarını kapatırken de başı açığa çıkıyordu. Bu yoksulluk karşısında Hz. Peygamber bize şehidin başını örtmemizi ve ayaklarının üstüne de izhîr denilen kokulu ottan koymamızı emretti' (Buharî, Cenâiz 27; İbn Sa'd, a.g.e., III, 121).