eskiden dünya iki farklı sudan ibaretmiş birbirine deli gibi aşık iki su... öyle aşıklarmış ki birbirlerine sürekli sarmaş dolaş, birinin bittiği yerde diğeri başlıyormuş, isim yokmuş aşkın olduğu yerde yaş cinsiyet yokmuş.. gel zaman git zamna ne olmuşsa olmuş nasıl olmuşsa olmuş orası bilinmez bu iki aşık kavga etmiş.. küsmüş biri diğerine, dönmüş arkasını... beklemiş ki gelsin sevdiği bir özür dilesin, gönlünü alsın... diğerinde bir gurur bir gurur... asla demiş gelmeyeceğim peşinden ne olursa olsun gitmemeliydin... arkasını dönüp giden su bakmış gelmeyecek sevgilisi yoksa demiş hiç sevmedimi beni... başlamış yüreğinde öfkeler biriktirmeye.. dağ olmuş öfkeleri... kabarmışş.. içç çekmiş ovalar oluşmuşş.. bakmış yanlız olunmuyor.. kendine yeni uğraşlar bulmuş.. insan demiş adına... onların alemine dalmış.. toprak demişler bu aşığa.. o artık taş kesmiş.. diğeri sevgilisinin ondan başka şeylerle mutlu olabildiğini görünce başlamış ağlamaya.. öyle çokk ağlamış kii zehir zıkkım tuz olmuş içi deniz demişler onun adınada.. deniz bakmış toprak dönmeyecek ona hıncından öfekesinden yerinde duramaz olmuş kimi zaman hırçın kimi zaman okşar gibi vurmaya başlamış topraga hergün bir parça koparıyormuş sevgilisinden değdiği yerde kendinden başka hiçbirşeyin yaşamasına izin vermiyormuş.. un ufak oluyormuş toprak acısından.. sapsrı kuma dönüşüyormuş.. kimi zaman karşı koymak için yüce yüce kayalar oluşturuyormuş kıyılarında ama nafile.. sevgilisi her gün bir parça daya içine alıyormuş ondan koynunda uyutuyormuş avunmaya çalışıyormuş.. fakat denizin atladığı bir şey varmış kii herşeyden önemli topragın derinine yüreğine indiğinde orda hala su yatıyormuş.. usul usul dupduru.. bu kavga daha nekadar sürer yada kim haklı  bilinmez ama kazanan mutlaka aşk olacak bir gün dünyada.. her yer yeniden su olacak küresel ısınma falan hikaye.. KAZANAN HERZAMAN AŞK OLACAK...